Geçen hafta Güneydoğu gezim hakkında yazılar yazmıştım. Bu bölgeyi gezerken insanlarla siyaset konuşmamak pek mümkün değil. Malum, PKK’nın silah bırakma sürecinden geçiyoruz. Bu 40 yıllık süreçte PKK’nın en çok maddi ve manevi zarar verdiği bölgeler arasında Hakkâri, Şırnak ve Van geliyor. Kişisel görüşüme göre, bölge halkı ikiye ayrılmış durumda. Malum, 2015’teki açılım süreci başarısızlıkla sona erdi. Bu, o dönemdeki üç yıllık bir süreçti. Kimileri bunun sorumlusunun PKK ve HDP olduğunu düşünürken, kimileri ise hükümetin 15 Temmuz’dan sonra MHP ile ittifak yapmasını neden olarak gösteriyor. Öyle ya da böyle, o dönemki Kürt açılımı başarısız oldu. Özellikle şunu hatırlatırım: 15 Temmuz’dan hemen sonra PKK’nın doğuda yeni eylemler gerçekleştirdiğini biliyoruz. Bence bu eylemler, PKK’nın bölgedeki desteğini azalttı. Bunun en basit örneği, Şırnak gibi bir ilin iki dönemdir AK Parti’nin kazanmasıdır; üstelik MHP ile ittifak yapmasına rağmen Şırnak’ı kazanıyor. Neyse, o dönemki Kürt açılımı başarısız sonuçlar verdi. Gelelim günümüze: Yeni bir süreç var. Devlet Bahçeli ve Erdoğan’ın kullandığı ortak bir strateji mevcut ve bu strateji, ülkede ve özellikle bölgede genel olarak olumlu karşılanıyor. Ancak ne PKK’ya ne de devlete güvenmeyen bir kesim de var. Bu kesim, sürecin eninde sonunda bir tarafça bozulacağını ve yeniden çatışma ortamına dönüleceğini düşünüyor. Elbette bu kesimin kendine göre argümanları var, ancak emin olun, böyle düşünenler bile çatışmadan bıkmış ve huzur istiyor. Tabii buradan geleceği göremiyoruz; hangi kesimin haklı olduğunu zaman gösterecek.